İnsan sınavını neden sever?
Sınavı olduğunu bilmediği için mi,
yoksa kaybetmeye aşık olduğundan mı?
Çay üzerine…
Ömür bir içimlik çaya benzer.
Uzun uzun demlenir yapraklar önce.
Hoşçakal
Hoş
çakal demişsin,
sensiz hoşça nasıl kalınır bilmemki…
…
Sükûtun çığlığı ağır olur…
Hazan
Sonbaharın çelişkisi var içimde; sarının sonsuz tonu gibi güzel, yitirdiği yapraklar için üzülen ağaçlar gibi solgun…
Elde Kalanlar…
İnsanların konuşmadan anlaşmasını dilerken,
insanlığımızdan olduk konuşmalar kaldı bize…
Yanlış Seçim…
Şehrin ışıklarıyla kaybettik yıldızlarımızı…
Ya medeniyetten vazgeçmeliydik,
ya da özgürlüğümüzden.
Biz ise binaları seçtik…
Tanrıya Varmak
Olmaklığın bitmediği bu süreçte,
daha nelere dönüşebilir ki insan?
Beşerden insana dönüştük,
şimdi Tanrıya varma zamanıdır…
Kaos’un Gücü
Kaosun, güzelleştiremediği bir düzen yoktur…
Acayip İnsanlar…
Acayip gelmiyor mu insanlar size,
yoksa hep bana mı gösteriyorlar kötü yüzlerini?