İçimde bitmek bilmez bir doğum sancısı var.
Sanki doktor kordonu kesmeyi unutmuş ve yaşam yarım kalmış.Ya ölüm bundan sonra ya sonsuz bekleyiş.
Belki kader belki sınav.
Ve makas darbesi sonunda. Bilinmeze ilk çıkış…
Gayip
Kayboldum
Kayıp oldum
Gayboldum
Gayip oldum
Bilinmezde oldum
Bilinmez oldum
Biri bulabilirdi belki
Ama kendimin bile bulacağı bir “Şey” kalmayınca
Bilinmezin kendisi oldum
Gayip oldum
Gayboldum
Kayıp oldum
Kayboldum…
Şey
Sonsuzluk tek nefes,
tek hece “Şey”
Keşke anlatsa her şeyi
sessiz bir iç çekiş.
Sükut dönüşse çığlığa,
ve ulaşsa O’na.
Belki hiçlik vücut bulur
ve imkan dahil olur,
ikinci defa.
Yalnızlık iç dünyanı
gizleyebilme sanatıdır doğru.
Peki getirir mi bu sanat,
O’nu bana doğru?
“İnsan, zamanını durdurmak
istediği yere ait”
Ya zamanı severse,
Ne olur o vakit?
Koca Bir Hiç
Hiçliğin tam ortasında,
varolma çabasında:
Kör bir ressam,
Sağır bir bestekar
Ve dilsiz bir şair gibiyim.
Görüyorum,
Duyuyorum
Ama anlatamıyorum.
Kendi sesimden okuyamadıktan sonra neye yarar şiirlerim..
Bir başkası verebilir mi hissettiklerimi tonlamalarında..
Renkleri elinden alınmış gökkuşağı, neye yarar ki artık…
Tanrı Saf İyiliktir
İnsanda varolan cüzzi kötülük,nasıl olurda Tanrı’da külli olamaz?
Soru yanlış bir önerme içerir. Şöyle ki;Kötülük diye bir şey yoktur,sadece iyiliğin olmayışı vardır.Dolayısıyla Tanrı saf iyiliktir ve O’nun eksikliği kötülüğün ortaya çıkmasına sebep olur. İyilikten vazgeçmeyin…
Kumdan Evler
Ya küçükken özenle yapıp yıktığımız kumdan evler intikamını alıyor ya da biz çocukken daha başarılıydık…
Tükeniyorum…
Saniyelerin birbirini tüketmesi gibi tüketiyorum kendimi.
Zamanla geçer deyiminin çaresiz kaldığı bir yerdeyim.
Ne çıkabiliyorum yüzeye ne de tam anlamıyla batabiliyorum.
Arafta kalmışım.
İğne ucu kadar bile ışık yok.
Sanırım gecenin sabaha en yakın olan anındayım zifiri karanlık.
Anlar sonsuz parçaya bölünmüş ve içinde kaybolmuşum.
Sabahın olacağı inancını yitirmişim.
Çıkış, çıkış yok…
Özgürlük ve Sorumluluk
Özgürlük istiyorsan eğer gerçekleştirdiğin eylemlerin sorumluluğunu üstlenmek zorundasın. Hem özgürlük isteyip hem de suçu başkasına yükleyemezsin. Köle olmakta özgür olmakta senin seçimin bunu unutma…
Özlemek Üzerine
Öz(le)-mek
Öz-ün ile bir olanın eksikliğini hissetmek.
Ve Öz(den) bir olanı çıkarırsan noksan kalmazsın.
Çünkü bir şeyi kendinden çıkardığında elde hiçbir şey kalmaz.
Yani (Yok)luk.
O yüzdendir ki:
“Hiç, yoktan iyidir.”
Sıkılmak Üzerine
Sık-ıl-mak; yani birisi ya da bir şey tarafından baskıya uğramak. Peki insan neden tek başınayken de bu kelimeyi kullanır. Yani nedir onu yalnızken sıkan şey?