Ne zormuş normal olmak.
Bense yoruldum taklit etmekten.
İnsanlar ne kadar yetenekli halbuki,
hiçbir çaba göstermeden yaşıyorlar…
Doğru Yol Sorunu.
Bütün yolların aynı kapıya çıktığı bir yerde,
doğru yol diye bir şey var mıdır?
Ölüm üzerine…
Ölüm, kadim bir alışkanlıktır…
Yoruldum…
En zoru beklemek değilmiş.
Beklediğini bile bile,
bekletmek zorunda olduğunun
farkındalığı daha zor…
Yoruldum bilinçli olmaktan…
Öylesine…
Bunca acı içinde en iyisi uyumak sanırım…
Sev-mek…
Baktığında ye-mek, iç-mek,
hatta yaşa-mak gibi,
sıradan bir fiil.
Ama öyle değil işte…
Yaşasın Yalnızlığım…
Kalp insanı hep hataya sürükler.
En iyisi aklınla yoluna devam edip, yalnız kalmak.
Yaşasın haklı ve gururlu yalnızlığım…
Ontolojik Hata!
İnsanlığın en büyük hatası,
hiçlik içinde var olma çabası…
Kırık Aynalar…
İnsanlık yere düşen ayna gibi,
her parçasında farklı bir yüz.
Tanınmaz hale geldik ama çeşitlilikten uzak,
hatta insanlıktan bile uzak…
Ruhun sonsuzluğu…
Sonsuz ruhun hapsolduğu bir beden düşünün. İmkanlarına mekanın dar olduğu. Hangi hapishane duvarı ağır gelir buna. Ve hangi ceza daha ağırdır vicdan ve yaşamın yanında…