Sonsuzluk tek nefes,
tek hece “Şey”
Keşke anlatsa her şeyi
sessiz bir iç çekiş.
Sükut dönüşse çığlığa,
ve ulaşsa O’na.
Belki hiçlik vücut bulur
ve imkan dahil olur,
ikinci defa.
Yalnızlık iç dünyanı
gizleyebilme sanatıdır doğru.
Peki getirir mi bu sanat,
O’nu bana doğru?
“İnsan, zamanını durdurmak
istediği yere ait”
Ya zamanı severse,
Ne olur o vakit?
Koca Bir Hiç
Hiçliğin tam ortasında,
varolma çabasında:
Kör bir ressam,
Sağır bir bestekar
Ve dilsiz bir şair gibiyim.
Görüyorum,
Duyuyorum
Ama anlatamıyorum.
Kendi sesimden okuyamadıktan sonra neye yarar şiirlerim..
Bir başkası verebilir mi hissettiklerimi tonlamalarında..
Renkleri elinden alınmış gökkuşağı, neye yarar ki artık…
Tanrı Saf İyiliktir
İnsanda varolan cüzzi kötülük,nasıl olurda Tanrı’da külli olamaz?
Soru yanlış bir önerme içerir. Şöyle ki;Kötülük diye bir şey yoktur,sadece iyiliğin olmayışı vardır.Dolayısıyla Tanrı saf iyiliktir ve O’nun eksikliği kötülüğün ortaya çıkmasına sebep olur. İyilikten vazgeçmeyin…
Kumdan Evler
Ya küçükken özenle yapıp yıktığımız kumdan evler intikamını alıyor ya da biz çocukken daha başarılıydık…
Tükeniyorum…
Saniyelerin birbirini tüketmesi gibi tüketiyorum kendimi.
Zamanla geçer deyiminin çaresiz kaldığı bir yerdeyim.
Ne çıkabiliyorum yüzeye ne de tam anlamıyla batabiliyorum.
Arafta kalmışım.
İğne ucu kadar bile ışık yok.
Sanırım gecenin sabaha en yakın olan anındayım zifiri karanlık.
Anlar sonsuz parçaya bölünmüş ve içinde kaybolmuşum.
Sabahın olacağı inancını yitirmişim.
Çıkış, çıkış yok…
Özgürlük ve Sorumluluk
Özgürlük istiyorsan eğer gerçekleştirdiğin eylemlerin sorumluluğunu üstlenmek zorundasın. Hem özgürlük isteyip hem de suçu başkasına yükleyemezsin. Köle olmakta özgür olmakta senin seçimin bunu unutma…
Özlemek Üzerine
Öz(le)-mek
Öz-ün ile bir olanın eksikliğini hissetmek.
Ve Öz(den) bir olanı çıkarırsan noksan kalmazsın.
Çünkü bir şeyi kendinden çıkardığında elde hiçbir şey kalmaz.
Yani (Yok)luk.
O yüzdendir ki:
“Hiç, yoktan iyidir.”
Sıkılmak Üzerine
Sık-ıl-mak; yani birisi ya da bir şey tarafından baskıya uğramak. Peki insan neden tek başınayken de bu kelimeyi kullanır. Yani nedir onu yalnızken sıkan şey?
Nefes al nefsine inat…
Dua et ve ayağa kalk,
Kurtul sıkıntılarından uyan.
Başını dik tut sevginden ki sevin,
Sevin insan olabilmeyi becerdiğin için.
Eşref ise insan denen mahlukat sevin.
Bize bizden yakınsa Rab,
Ve yüklemiyorsa kaldıramayacağın yük,
O zaman anla,
Kalpler ancak O’nu anmakla tatmin olur.
Anla ve dua et, sevin.
Yaşamak yükü sırtlan ve devam et.
Nefes al nefsine inat…
İle
İlişki
İle-ş-ke
Karşlılıklı ileşmek
Birlikte olmak
İle: bağlaç
İki şeyi bağlayan
En az iki şeyi
Sen ile Ben
Biz: İlişki